هفتصد و هشتاد و شش يزدجردى « 1 » اتفاق افتاد . شعر ماهى ( 1 ) از برج شرف‌زاده خورشيد كمال * زاده اللّه جمالا ( 2 ) « 2 » به جهان داد جمال گلبن انبته اللّه « نَباتاً حَسَناً * » « 3 » * بر دمانيد سپهر از چمن جاه و جلال خورشيد روشن ضمير سواد آن شب را چون سرمه در چشم گردون كشيد و نيل كرد از عارض دلفروز روز را بدان بياراست ، شب از غاليه‌سائى دامن سنبل را معطر كرد و سپهر از گوهرافشانى جيب افق را پر در و گوهر گردانيد . گردون خوشه قيمتى پروين را بر طبق عرض نهاد و سپيده‌دم درست مغربى خورشيد را به رسم نثار پيش آورد : شعر دهان او فلك آفتاب پر زر كرد * بدين بشارت خوش صبح چون زبان بگشاد صداى صيت بشارت در طاس نگون گردون پيچيد و آوازهء مژدهء ميمون گوش انام « 4 » را پر خبر فرحت‌فزاى كرد ، مواد دولت جاويد امتداد يافت و آفتاب ايام روزافزون از افق توفيق بتافت و از مواهب وهاب بىضنت : « 5 »

--> ( 1 ) . ت : ماه . ( 2 ) . ت : جلالا . ( * ) برگرفته از آيه مباركه . . . « أَنْبَتَها نَباتاً حَسَناً » قسمتى از آيه 37 سوره 3 . ( 1 ) يزدجردى ( تقويم ) : تاريخى كه از جلوس يزدجرد سوم بر تخت پادشاهى آغاز شود ( مطابق با 632 ميلادى ، يازده هجرى ) ( دهخدا ) . ( 2 ) خداوند بر زيبائى او بيفزايد . ( 3 ) و او را نموى نيك داد . ( 4 ) انام : خلق ، مخلوقات از جن و انس ، آفريدگان ( دهخدا ) . ( 5 ) ضنت : بخل ( دهخدا ) .